Η Ομορφιά του Θέλω..

Παραμύθια, αλήθειες, νεράιδες και πράσινα άλογα.

Ξέρω πως τα παραμύθια κάποτε τελειώνουν, ξέρω πως εγώ δεν είμαι νεράιδα, μα είμαι στα σίγουρα διαθέσιμη.

Κι ανάμεσα σε όλα αυτά που ξέρω, υπάρχουν κι αυτά που θέλω, ή νοσταλγώ. Δεν έχει σημασία.

Θέλω να ξαναλειτουργήσει το Complice και να μαζευτούμε γι’ άλλη μια φορά, όλοι αυτοί που συχνάζαμε εκεί βράδυα ολόκληρα. Να μετράμε τελειωμένες μπουκάλες από Tariquet και να μιλάμε για κλουβιά, φυλακές, κοινωνίες και ζωές. Ίσως τελικά το Complice να ‘ταν ο συνδετικός μας κρίκος.

Θέλω όμως αν γίνει ποτέ ξανά αυτό, εσύ να μην υπάρχεις ανάμεσα μας. Να μην ξανάρθεις, ακούς; Ούτε σε στιγμές, ούτε σε φωτογραφίες. Να μην στοιχειώσεις άλλο την ζωή μου. Φτάνει, πάρε την σκιά σου και ζήσε αλλού.

Θέλω ακόμα, να ξυπνάω το πρωί και να βλέπω μια θάλασσα να περνάει κάτω απ’ το παράθυρο μου και τον ήλιο να πίνει καφέ παρέα με το φεγγάρι.  Θέλω στο δρόμο ν’ ακούω φωνές και γέλια, να μου θυμίζουν τα όμορφα χρόνια που ‘ζησα εδώ.

Ταξίδεψα σε φωτογραφίες, πήρα τον χρόνο πίσω, ζωντάνεψα στιγμές και σε βρήκα παντού. Κι η αλήθεια είναι πως θύμωσα. 

Και δεν θέλω να ‘μαι νεράιδα πια.

P.S. Λένε πως με τον χρόνο περνάει ο θυμός, η πίκρα κι όλα τα σχετικά και μένουν μόναχα οι γλυκές αναμνήσεις. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα θυμώσω πολύ με τον χρόνο.

Summertime and the living is easy

Άρκησα λίο αλλά έκαμα το, τζαι έκαμα το για σένα, για να μεν πελλάνεις στις επαναλήψεις..

Εγώ μιλώ; - 9 η πίκκα! .. τζ’ ένα φανταζέ καλοτζαίρι!!

Όϊ αλήθκεια, μπορεί να ελύσαμε τζαι να εστάξαμε μες το ξερονήσι, αλλά το καλοτζαίρι ήταν έξαλλο!

1^ον. Επίαμε παντού! Εκτός τζίνο το γέριμο το camping που θέλω να δω πότε σκατά εν να κατάφερουμε να πάμε.. αλλά όπως τζαι να ‘σχει εμάθαν μας στη Λεμεσό, στον Πρωταρά, στην Λάρνακα, ως τζαι στην Πάφο εδείξαμε! Ναι, στην Πάφο μόνο εμείς εδείξαμε. -Γενική παρατήρηση και συμβουλή: ζητούνται επειγόντως κομμώτριες και στυλίστριες στην συγκεκριμένη επαρχία!-

Τζ’ αν πιεις λίο παραπάνω (μια πότσα ουίσκι μόνος σου πας την χαρά) τζαι έσχεις απορίες, εν έσχει πρόβλημα, είμαστε ούλες Θεές, εν παρεξηγούμε!

2^ον. Πάντα έχω μες το ψυγείο μου τον DiCaprio έτσι βουτημένο μες τον πάγο, όπως ήταν μετά που εβυθίστηκε ο Τιτανικός. Έτσι τζαμέ μες την γωνιά, δίπλα που το λάχανο τζαι το μαχαλλεπί της Δράκου, που ως τζαι για το μαχαλλεπί της Πανδώρας, Έπρησε!

3^ον. Επρήσαν τζ’ άλλοι η αλήθκεια τούτο καλοτζαίρι..  Τσίνοι που έχουν τόσα κόμπλεξ, που επειδή εν τόσα πολλά νομίζουν πως εν τζαι τα δυνατά τους σημεία. Τζαι έτσι ξαφνικά εγίναν μου ούλοι, Άντρες βαρετοί τζ’ ασήκωτοι, ρήτορες, έξυπνοι, μιλούν ποτζί, μιλούν ποδά, ξαναμιλούν, εν φκάλουν κοινώς φάουσα... αλλά τζ’ ο Θεός να κατεβεί πάλε γελείες ένι.. Πήα τα γέριμα, που τζίν’ το 3, στο 7! Μεν κόφκεις πίσω.

..εν θα προλάβεις την ζωή τζαι μιαν την έσχεις.

Αλλά!! Βάλε λάδι κι έλα βράδυ.. φέρε και το όπλο σου τζαι που να μας δεις με το cabrio, το καφέ πάντα, εε πέξε μας..? κουλή!

 4^ον.  ¨Οι λογικοί κι όσοι ζουν με το αίσθημα, φοβάμαι πως χάνω το μέτρημα¨... τα πιο όμορφα γενέθλια, τα πιο ξεχωριστά! Και με την Μόνικα να τραγουδά Ρουβά! Το Chivas, στη κυρία επειδή ήταν θεά!

5^ον.  Επίαμε τζαι στο Villa empa, αλλά τίποτε εν έμπενε η αλήθκεια. Επίαμε και στο Little Buddha Bar, τζαι μετά εκαταλήξαμε στο Zoo να ακούμε σε επανάληψη (επειδή ο Βρεττός εν έσχει άλλα τραούθκια) το “πού θα φτάσω πού, μαζί σου πάω παντού και στη κόλαση και στον παράδεισο κι αν έχεις όρεξη μέχρι την άβυσσο”. Πε τζαι να πεις, έμαθα το! Τζαι Πλυν 2 επίαμε, τζαι επέρασα γαμάααατα. Εγώ πάντα! Άνθρωπος της ποιότητας μη χέσω! Βαλάντω, βαλάντω εσύ κάνεις κουμάντο!! Δεν κατεβαααίνω, αν είν’ η αγάπη ένα τρένοοοο! Θεααα στη συναυλία!

Εφκήκε τζ’ η Βίσση όπως το φωτιστικό, το αναμμένο. Αν εσβήναν ούλα τα φώτα τζίνη ήταν να λάμπει κόμα.. τζαι που την πολλήν την κόκα, τζαι Γιαννή να την εφωνάζαν, τζίνη την ώρα ήταν να εγύριζε.. Αλλά ήταν απόλυτη για άλλη μια φορά.!! 

Summertime and the living is easy ll

6^ον. Τα κορίτσια ξενυχτάνε μόνα ή δυο δυο... οοοο. Εε;  Έτσι κάνω κι εγώ! Πέζει κανένα Σάββατο, να πάμε Λάρνακα, στα Μυστικά της Εδέμ; Να μας κράξουν λίο, καλέ μου..! Να μας μάθουν τζαι τζίνοι που εν μας ξέρουν.. Αμφιβάλλω αν έσχει άνθρωπο που εν μας ξέρει τσιμέσα, ειδικά μετά τις τελευταίες μας εμφανίσεις!! Εδείξαμε πάλε!

7^ον.  Ένας άνθρωπος εν μας ήξερε τουτο καλοτσαίρι, τζι έκατσε για λίο (καλά το λίο εν σχετικό) να μας γνωρίσει. Ε, ο φτωχός εμαρμάρωσε.. Πορσελάνη! Που τζίνες που στολίζουν μες τις γωνιές. Την επόμενη φορά, έκαμε τζαι τον φύλακα. Αλήθκεια φκένει τζαι σε σσιλλούι, που τζίνα που σούζουν την κελλέ τους μια δεξιάα, μια αριστεράα, μια δεξιά. φτάνει. Τζ’ έμεις οι γάροι επεριπέζαμε τον μπροστά στα μάθκια του. Αλήθκεια, άκουε τζ’ την νύχτα, επειδή εγώ εδυσκολεύκουμουν να καταλάβω αν ανάπνεε γενικά.

8^ον. Εμάθαν μας τζαι στα καλά καθούμενα. Για καφέ, τάβλι (να πέρνω διπλά του Κ.). Να βρίσκουμε μια σπάσμα κόσμο, να ξεθάψουμε την ταραντούλα του Αλκίνοου που εφκήκε στο γυρό, να την βάλουμε σε βάζο (ο Λουκάς φυσικά), να την στείλουμε στα Λεύκαρα, να πεθάνει σε μια φτομάδα. Μαλάκα Ο,τι να ναι όμως σε τζίνο τον καφενέ.

Γι’ αυτό επίαμε τζαι Μυσταγωγεία. Λίο βέβαια, τζι έμεινε με το παράπονο ο Πανίκος. Αγαπώ Πανίκο άμαν τον πιάνει το ποτό τζαι λαλεί τις ιστορίες της ζωής του.. «Εν είμαι κακός άνθρωπος, ούτε καλός. Απλά διαφορετικός» Cheers άνθρωπε μου!! 9 χρόνια ο μόνος άνθρωπος που μας αντέχει ακόμα. Που μας εμεγάλωσε, τζαι που πάντα έσχει τον τρόπο να με κάμει να ταξιδεύκω μακριά..

9^ον. Ταξίδια! Βάμος Αλάνια βάμοοοος!! Άλλοι παν στη Μύκονο, τζι άλλοι πετάσσουνται μες σ’ ένα τέταρτο στη Λεμεσό. Μες σε τζίνο το τέταρτο όμως νιώθεις ότι έκαμες τον γύρο του κόσμου. Η απόλαυση του να βρίσκεσαι συνταξιδιώτης (συνοδηγός) στο αυτοκίνητο του Κ., με το ipod του να σε στέλει κίτα κέλλα ουρανό- γη, πάτο – σύννεφα! ..και πάλι πίσω σπίτι.

10^ον. Ξεχωριστοί άνθρωποι.. Χμ! Εγνώρισα δυο- τρεις. Εγνώρισα έναν που εν κορυφή στο να σε ξεναγεί στη Λευκωσία, αφού πάει με 40 μες τον δρόμο γιατί αν τον πιαν οι πάτσοι εκάηκε. Εγνώρισα έναν άλλον άνθρωπο που με έμαθε ξανά πως να μετρώ. ..και πάω να φτάσω το 8! (τα χρόνια σου εν τα φτάνω ευτυχώς) Τζαι τέλος εγνώρισα ακόμα έναν, που του αφιερώνω και τούτη ανάρτηση για να έσχει να γεμώνει τις νύχτες του, τζαι να σταματήσει να ακούει Μποφίλιου (όσο Θεά τζ’ αν ήταν στη συναυλία).. ένα πεζοδρόμιο (και όι με την κακή έννοια), τζαι μια αγκαλιά, ήταν αρκετά για να ξέρω και να ξέρεις.

Πλέον βλέπω στο παράθυρο μου την εικόνα του χειμώνα.. Καλή αντάμωση.! Τα φιλιά μου και την αγάπη μου απ’ το νότο της Γαλλίας.

Άννα Θεαααα!!

Εξεταστική περίοδος. Γάμησε τα, κι άφησε τα!!
Καλά κρασιά, καλά ξενύχτια...!!
Μυρίζει καλοκαίρι κι ανυπομονώ, γιατί πραγματικά.... βασανίζομαιιιιι!!
Θέλω διακοπές... Cheers!

Αλλεργια στις δεσμευσεις..

Ρε μαλακα, τι σκατα γινεται;;;

Οϊ σοβαρα τωρα, εν παμε καλα. Καθολου. Εσχει μια σπασμα μηνες να γραψω στο μπλοκ γιατι εν ειχα ιδιαιτερα κεφκια. Αλλα σιγα σιγα φερνω τζαι γω τον νου μου, αλλα σε λιες μερες εν να τον χασω παλε. Τωρα εν που παιζω τον πελλο τζαι εν καθουμε να θκιαβασω τζαι αππωνουμε με μαλακιες. Μαλακιες του στυλ, να ξαναδω ουλα τα επεισοδια του παρα πεντε και των s1ngles σε επαναληψη, για να 'χω μετα να λαλω οτι ειχα δουλειες και εν ηβρα πολλη ωρα να θκιαβασω γι' αυτο εν εγραψα οσο εμπορουσα. Οι φιλοι μου ειπαν μου, οτι αν επεζα στους s1ngles, ηταν να ημουν η Ρανια, επειδη τζαι καλα εν κατζια. Αλλα οπως ειπε τζαι η Ρανια, εν φταιω εγω που ουλλοι οι αλλοι εν ηλιθιοι. Ε μα συγνωμη!

Ε τουτο τζαιρο που εγω ποσκολιουμαι ποτζι ποδα, εγιναν μια φαουσα πραματα γυρω μου, στους φιλους μου, στο πλανητη, στον Παπακαλιατη, στο Καρμα κτλ.

Ξεκινουμε που τον Παπακαλιατη, αφου εχω του αδυναμια του γεριμου. Τελος παντων, εβαρεθηκε τον η ψυσχη μου αλλα εσχει χαρη που Δευτερα νυχτα εν εσχει τιποτε αλλο να δω. Ειχα το μα τον Θεο απορια, τοσα επεισοδια γιατι εν εβαλε ακομα gay να παιξει μες την σειρα. Ωσπου να το καλοσκεφτω τζαι να το πω, ο ενας που τους τεσσερις επιε με λεσβια, τζ' αρεσε του τζιολας τζαι επια το εργολαβια τζαι καθε θκιο επεισοδια καπου αλλου τους θωρουμε να φκαλουν τα μαθκια τους. και μετα να καθουνται να συζητουν για γκομενες, πρωην τζαι επομενες. Ε μετα εχουμε, τον πασχια γκομενο Παπακαλιατη που παει για γαμο, αλλα ηντα chance να μεν χωρισει μολις μαθει οτι η αρφη του ενεν αρφη του τζαι μπορει ανετα να την εσχει γκομενα. Οσο παει τουτη η ιστορια, γινετε τζαι πιο απλη, καθημερινη τζαι καθολου περιπλοκη ή φανταστικη. Σε θκιο τρια επεισοδια εν να θωρουμε τον Παπακαλιατη να καμει λευκαριτικο τζαι να το θεωρουμε φυσιολογικο.

Μετα εν η παρεα της φεγγαροπετρας μη χεσω. Τζινοι σε λιο εν να συγχιζουν τα ονοματα. Τοσο πολλα περνει ο ενας τον αλλον, στο τελος εν θα ξερουν ποιος εν ο σωστος τζαι ποιος ο λαθος. Μετα παθαινουν αμνησιες, προσπαθουν να αυτοκτονησουν αλλα παντα σωζουν τους (εν εχουν ουτε καν τυχη οι καημενοι), συλλαμβανουν τους για φονο, μετα αφηνουν τους τζαι παει η ιστορια τζαι δωστου πιεση. Τζαι να σκεφτεσαι εσυ, ποση σκατα εμπνευση εσχει πιον τουτη η Ακριτα; Εφαε τζαι τον Φωσκολο η γεριμη.

Ε καλα το Καρμα δια ρεστα τον τελευταιο τζαιρο. Το να εχω ενα μωρο, που το εδωκαν σε παρανομη υιοθεσια πριν 8 χρονια χωρις να το ξερω, αλλα τυχαια εγω ερωτευτηκα τον θετο του πατερα, εν ουλα τα λεφτα σφηνακια. Ειπαμε εν καρμα, αλλα επαρακαμετε το. Που τζινο που πινει παντως η Δημητριου, θελω τζαι 'γω. Που τα βρισκουν ρε φιλουι μου ασπουμε;

Ε τελοσπαντων, η τηλεοραση εκουρασε με πλεον. Ασε που εκλεισαν το στεκι, τζαι εν εχουμε τιποτε να δουμε πιον. Ναι στην Ελλαδα τουτο τους επειραξε τωρα, το στεκι και το greek-movies. Μετα την Τζουλια ηταν τουτο.

Περναμε τωρα στα φιλικα. Χα! Εχουμε τζαι λεμε δαμε.

1ον. Πλεον στις σχεσεις επιτρεπονται τα παντα. Φτανει να εσχεις αυτοκινητο, τζαι να μεν φοασαι να παεις νυχτα σε νεκροταφειο. Τα αλλα ερκουνται που μονα τους, γυρνεις του τζαι κουννες, ε τζαι στο τελος γυρνεις τζαι πισω. Το κερατο στις μερες μας, θεωρειται λειτουργημα μανα μου. Τζαι τα τριγωνα, εν τα αγαπημενα μας πλεον. Γιατι αν οϊ, εν εσχεις χαζι. Εν εισαι ανδρωπος.

2ον. Για φετος το καλοκαιρι, αντι σκυλακια για κατοικιδια, καποιοι εθκιαλεξαν ιπποποταμους. Οι φεττωμενοι γκομενοι εκαταργηθηκαν, που λετε. Και μαζι τους και οι ρακκετες στη παραλια, γιατι βαλε εσυ τωρα εναν που με καμει 10 φορες σε μεγεθος να βουρα να φερνει την μαππουα. Εν παει ενε; Ενα αλλαξουμε χιλιετια τζαι να μασχιετε ακομα. Τελοσπαντων τουτο το αστειο εν να το σταματησουμε συντομα, αν τα καταφερουμε βεβαια γιατι καθε φορα βρισκουμε τζαι κατι καινουργιο να πιντωνουμε. Αλλα ενε σωστο. Ειμαστε τζαι σοβαροι ανθρωποι.

3ον. Καποιοι φευκουν, καποιοι ερκουνται. Καποιοι αλλοι παν τζαι κιτα κελλα, μια ποτζι μια ποδα. Ωσπου να μου τσακρισουν τελεια τα νευρα μου τζαι τελος παντων αχ Τζερινια μανα μου. Καπου ακουσα πως "η ηλιθιοτητα αρχισε να γινεται εθνικοτητα". Να το προσεξουμε λιο ομως.

Ε για φιναλε αφηκα τον πλανητη. Για να μεν τους παρει ουλους ο θκιαολος, το καλο που τους θελω εν να ανοιξουν τα γαμημενα τα αεροδρομια, να στραφουν πισω οι φοιτητες, να δωκουμε τις μαννο εξετασεις, να πιενουμε τζαι μεις σιγα σιγα εσσο μας. Ο,τι θυμαται ο καθενας, σχιερεται. Ηφαιστειο τζαι μαλακιες. Που το 1821, τωρα ηβρε να ξαναγινει. Τωρα που καιγεται ο κωλος μας. Ρε γραφω σε θκιο φτομαδες, μεν πεζετε πουσκιες. Σβηστε το, φυσατε του περκι πνασει ενι ξερω ηντα που να καμετε. Μεν παρει τζαι το αλλο τωρα, τζαι εν πετασσουμε ποτε μας! Γαμω την τυχη μου, γαμω.

Ε κατα τα αλλα εν ουλα πομπα φαση, μελι..! Φιλουι μου αρφουι μου πινεις οξα να σου γιρω;; Cheers!