Tuesday, 26 February 2013

Όχι καρδιά μου, μην ακούς εσύ. Εγώ θα τα φτιάξω όλα. Εγώ είμαι εδώ για σένα. Και φυσικά σε νοιάζομαι. Μαζί σου πονάω. Μην κλαις καρδιά μου. Στο υπόσχομαι. Θα περάσει και γρήγορα. Μην πέσεις τώρα. Δεν είναι η κατάλληλη εποχή. Και μην στεναχωριέσαι. Καλά θα 'μαστε. Θα δεις..

Thursday, 7 February 2013

πεθυμώ.





Thursday, 31 January 2013


τα δικά σου φιλιά τα χαμένα νοσταλγώ και δεν έχω πια εγώ.

Saturday, 26 January 2013

Μεταξύ μας III



″Αν δεν μιλούσες έτσι για μένα θα νόμιζα πως μ’αγαπάς. Αλλά ευτυχώς εκεί που πάω να πω ‘ναι, μ’αγαπάει’, πως μαζί μου περνάς καλά, πως βλέπεις πόσα πράγματα σου δίνω, θέλω και τα δίνω, πως βλέπεις αυτό που είμαι κι αυτό θες... ακριβώς σε εκείνο το σημείο μου λες κάτι, τις περισσότερες φορές απ’αυτά που μου τσακίζουν τα κόκκαλα και με ‘διαλύεις’. Γιατι αυτό πρέπει να κάνεις. Αυτό σου λέει η καρδιά σου να κάνεις για τον άνθρωπο που ζει μαζί σου τόσο καιρό. Είναι μάλλον επειδή θες να ζεις πιο χαλαρά κι αφού δεν μπορείς να απομακρύνεις κάτι, είπες να το σακατέψεις.
Λοιπόν τι άλλα απ’αυτά τα όμορφα έχουμε να πούμε; ...... ″



Tuesday, 22 January 2013

Να σε νοιάζει.


Μη τα παρατάς, δάκρυ στάζει ό,τι προσπερνάς..






Sunday, 20 January 2013